نوشته‏هاي دلنشين

کاش مي‏دانستي

پيروز — Sun, 05 Dec 2010 12:42:00 GMT

بعداز آن دعوت زيبا به ملاقات خودت
من چه حالي بودم!
خبر دعوت ديدارت چونکه از راه رسيد
پلک دل باز پريد
من سراسيمه به دل بانگ زدم
آفرين قلب صبور
زود برخيز عزيز
جامه تنگ در آر
وسراپا به سپيدي تو درآ.
وبه چشمم گفتم:
باورت مي شود اي چشم به ره مانده خيس؟
که پس از اين همه مدت ز تو دعوت شده است!
چشم خنديد و به اشک گفت برو
بعداز اين دعوت زيبا به ملاقات نگاه.
و به دستان رهايم گفتم:
کف بر هم بزنيد
هر چه غم بود گذشت.
ديگر انديشه لرزش به خود راه مده!
وقت ان است که آن دست محبت ز تو يادي بكند
خاطرم راگفتم:
زودتر راه بيفت
هر چه باشد بلد راه تويي.
ما که يک عمر در اين خانه نشستيم تو تنها رفتي
بغض در راه گلو گفت:
مرحمت کم نشود
گوييا بامن بنشسته دگر کاري نيست.
جاي ماندن چو دگر نيست از اين جا بروم
پنجه از مو بدرآورده به آن شانه زدم
و به لبها گفتم:
خنده ات را بردار
دست در دست تبسم بگذار
و نبينم ديگر
که تو برچيده و خاموش به کنجي باشي
مژده دادم به نگاهم گفتم:
نذر ديدار قبول افتادست
ومبارک بادت
وصل تو با برق نگاه
و تپش هاي دلم را گفتم:
اندکي آهسته
آبرويم نبري
پايکوبي ز چه برپا کردي
نفسم را گفتم:
جان من تو دگر بند نيا
اشک شوقي آمد
تاري جام دو چشمم بگرفت
و به پلکم فرمود:
همچو دستمال حرير بنشان برق نگاه
پاي در راه شدم
دل به عقلم مي گفت:
من نگفتم به تو آخر که سحر خواهد شد
هي تو انديشيدي که چه بايد بکني
من به تو مي گفتم: او مرا خواهد خواند
و مرا خواهد ديد
عقل به آرامي گفت:
من چه مي دانستم
من گمان مي کردم
ديدنش ممکن نيست
و نمي دانستم
بين من با دل او صحبت صد پيوند است
سينه فرياد
حرف از غصه و انديشه بس است
به ملاقات بينديش و نشاط
آخر اي پاي عزيز
قدمت را قربان
تندتر راه برو
طاقتم طاق شده
چشمم برق مي زد /اشک بر گونه نوازش مي کرد/لب به لبخند تبسم ميكرد /دست بر هم ميخورد
مرغ قلبم با شوق سر به ديوار قفس مي كوبيد
عقل شرمنده به آرامي گفت:
راه را گم نکنيد
خاطرم خنده به لب گفت نترس
نگران هيچ مباش
سفر منزل دوست کار هر روز من است
عقل پرسيد :؟
دست خالي که بد است
کاشکي...
سينه خنديد و بگفت:
دست خالي ز چه روي !؟
اين همه هديه کجا چيزي نيست!
چشم را گريه شوق
قلب را عشق بزرگ
روح را شوق وصال
لب پر از ذکر حبيب
. خاطر آکنده ياد

نماز شب

پيروز — Sun, 03 Oct 2010 13:08:00 GMT

خدا: بنده ي من نماز شب بخوان و آن يازده رکعت است.
بنده: خدايا !خسته ام!نمي توانم.
خدا: بنده ي من، دو رکعت نماز شفع و يک رکعت نماز وتر بخوان.
بنده: خدايا !خسته ام برايم مشکل است نيمه شب بيدار شوم.
خدا: بنده ي من قبل از خواب اين سه رکعت را بخوان
بنده: خدايا سه رکعت زياد است
خدا: بنده ي من فقط يک رکعت نماز وتر بخوان

بنده: خدايا !امروز خيلي خسته ام!آيا راه ديگري ندارد؟

خدا: بنده ي من قبل از خواب وضو بگير و رو به آسمان کن و بگو يا الله
بنده: خدايا!من در رختخواب هستم اگر بلند شوم خواب از سرم مي پرد!
خدا: بنده ي من همانجا که دراز کشيده اي تيمم کن و بگو يا الله
بنده: خدايا هوا سرد است!نمي توانم دستانم را از زير پتو در بياورم
خدا: بنده ي من در دلت بگو يا الله ما نماز شب برايت حساب مي کنيم

بنده اعتنايي نمي کند و مي خوابد

خدا:ملائکه ي من! ببينيد من آنقدر ساده گرفته ام اما او
خوابيده است چيزي به اذان صبح نمانده، او را بيدار کنيد دلم برايش تنگ شده است امشب با من حرف نزده
ملائکه: خداوندا! دوباره او را بيدار کرديم ،اما باز خوابيد
خدا: ملائکه ي من در گوشش بگوييد پروردگارت منتظر توست
ملائکه: پروردگارا! باز هم بيدار نمي شود!
خدا: اذان صبح را مي گويند هنگام طلوع آفتاب است اي بنده ي من بيدار شو نماز صبحت قضا مي شود خورشيد از مشرق سر بر مي آورد
ملائکه:خداوندا نمي خواهي با او قهر کني؟
خدا: او جز من
کسي را ندارد...شايد توبه کرد...

بنده
ي من تو به هنگامي که به نماز مي ايستي من آنچنان گوش فرا ميدهم که انگار
همين يک بنده را دارم
و تو چنان غافلي که گويا صدها خدا داري.

چه كسي راز عدد 12 را ميداند؟

پيروز — Mon, 06 Sep 2010 12:28:00 GMT

لا اله إلا الله 12 حرف است

محمد رسول الله 12 حرف است

النبي المصطفي 12 حرف است

الصادق الأمين 12 حرف است

أئمة أهل البيت 12 حرف است و آنها 12 امام هستند

أمير المؤمنين 12 حرف است

فاطمة الزهراء 12 حرف است

الحسن والحسين 12 حرف است

اول الائمة = علي بن ابي طالب 12 حرف است

الإمام الثاني= الحسن المجتبي 12 حرف است

الإمام الثالث = الحسين الشهيد 12 حرف است

الإمام الرابع = الإمام السجاد 12 حرف است

الإمام الخامس = الإمام الباقر 12 حرف است

الإمام السادس = الإمام الصادق 12 حرف است

الإمام السابع = الإمام الکاظم 12 حرف است

الإمام الثامن = الإمام الرضا 12 حرف است

الإمام التاسع = الإمام الجواد 12 حرف است

الإمام العاشر = الإمام الهادي 12 حرف است

إمام الحادي عشر= الحسن العسکري 12 حرف است

الإمام العصر = القائم المهدي 12 حرف است

خليفة النبيين = خاتم الوصيين 12 حرف است

هؤلاء الاطهار 12 حرف است

سادة أهل الجنه 12 حرف است

محبهم مؤمن تقي 12 حرف است

عدوهم کافر شقي 12 حرف است

العيون التي فجرها النبي موسي لقومه 12

الشهور 12

الأسباط 12

النقباء 12

البروج 12

الحواريين 12

اعتقاد به تاثير دعا

پيروز — Wed, 11 Aug 2010 01:00:00 GMT

از كتاب «پدران، فرزندان، نوه‏ها»، اثر پائولو كوئيلو

پولداري در كابل، در نزديكي مسجد قلعه فتح الله رستوراني ساخت كه در آن موسيقي بود و رقص، و به مشتريان مشروب هم سرويس داده مي‌شد.
ملاي مسجد هر روز موعظه مي كرد و در پايان موعظه‌اش دعا مي كرد تا خداوند صاحب رستوران را به قهر و غضب خود گرفتار كند و بلاي آسماني را بر اين رستوران كه اخلاق مردم را فاسد مي سازد، وارد كند.
يك ماه از فعاليت رستوران نگذشته بود كه رعد و برق و توفان شديد شد و يگانه جايي كه خسارت ديد، همين رستوران بود كه به خاكستر تبديل شد.
ملاي مسجد روز بعد با غرور و افتخار نخست حمد خدا را بجا آورد و بعد خراب شدن آن خانه فساد را به مردم تبريك گفت و علاوه كرد: اگر مومن از ته دل از خداوند چيزي بخواهد، از درگاه خدا نااميد نمي‌شود.
اما خوشحالي مومنان و ملاي مسجد دير دوام نكرد.
صاحب رستوران به محكمه شكايت كرد و از ملاي مسجد تاوان خسارت خواست.
اما ملا و مؤمنان البته چنين ادعايي را نپذيرفتند.

قاضي هر دو طرف را به محكمه خواست و بعد از اين كه سخنان دو جانب دعوا را شنيد، گلو صاف كرد و گفت:
نمي دانم چه حكمي بكنم!! من سخنان هر دو طرف را شنيدم، از يك سو ملا و مؤمناني قرار دارند كه به تاثير دعا و ثنا باور ندارند از سوي ديگر مرد مي فروشي كه به تاثير دعا باور دارد…

نوزاد

پيروز — Sun, 11 Jul 2010 01:00:00 GMT

يكي بود يكي نبود. يه روزي روزگاري يه خانواده ي سه نفري بودن. يه پسر كوچولو بود با مادر و پدرش، بعد از يه مدتي خدا يه داداش كوچولوي خوشگل به پسركوچولوي قصه ي ما ميده، بعد از چند روز كه از تولد نوزاد گذشت .

پسركوچولو هي به مامان و باباش اصرار مي كنه كه اونو با نوزاد تنها بذارن. اما مامان و باباش مي‌ترسيدن كه پسرشون حسودي كنه و يه بلايي سر داداش كوچولوش بياره.اصرارهاي پسركوچولوي قصه اونقدر زياد شد كه پدر و مادرش تصميم گرفتن اينكارو بكنن اما در پشت در اتاق مواظبش باشن.

پسر كوچولو كه با برادرش تنها شد … خم شد روي سرش و گفت : داداش كوچولو! تو تازه از پيش خدا اومدي ……….

به من مي گي قيافه ي خدا چه شكليه ؟ آخه من كم كم داره يادم مي ره؟؟؟؟؟؟

متن ترانه فاصله‏ها اثر علي لهراسبي

پيروز — Tue, 06 Jul 2010 22:08:00 GMT

اگه فاصله افتاده
  اگه من با خودم سردم
    تو كاري با دلم كردي
      كه فكرشم نمي‌كردم
چه آسون دل بريدي
  از دلي كه پاي تو گيره
    كه از اين بدتر هم باشي
      واسه تو نفسش ميره
نمي‌ترسم اگه گاهي دعامون بي‌اثر مي‌شه
  هميشه لحظه آخر خدا
     نزديكتر مي‌شه
تو رو دست خودش دادم
  كه از حالم خبر داره
    كه حتي از تو
      چشماشو
      يه لحظه بر نمي‌داره
تو اميد مني
  اما
  داري از دست من مي‌ري
  با دستاي خودت داري
    همه هستيمو مي‌گيري
دعا كردم تو رو باز هم
  با چشمي كه نخوابيده
  مگه مي‌ذاره دلتنگيم
    اگه گريه امون ميده
مريضم كرده تنهايي
  ببين حالم پريشونه
    من اونقدر اشك مي‌ريزم
      كه برگردي به اين خونه
حسابش رفته از دستم
  شبايي رو كه بيدارم
    شايد از گريه خوابم برد
    درها رو باز... درها رو باز
    مي‌ذارم
نمي‌ترسم اگه گاهي دعامون بي‌اثر مي‌شه
  هميشه لحظه آخر خدا
     نزديكتر مي‌شه
تو رو دست خودش دادم
  كه از حالم خبر داره
    كه حتي از تو
      چشماشو
      يه لحظه بر نمي‌داره

معرفت

پيروز — Sun, 20 Jun 2010 09:00:00 GMT

شيوانا جعبه اي بزرگ پر از مواد غذايي و سکه و طلا را به خانه زني با چندين بچه قد ونيم قد برد.
زن خانه وقتي بسته هاي غذا و پول را ديد شروع کرد به بدگويي از همسرش و گفت: " اي کاش همه مثل شما اهل معرفت و جوانمردي بودند.
شوهر من آهنگري بود ، که از روي بي عقلي دست راست ونصف صورتش را در يک حادثه در کارگاه آهنگري از دست داد و مدتي بعد از سوختگي عليل و از کار افتاده گوشه خانه افتاد تا درمان شود.
وقتي هنوز مريض و بي حال بود چندين بار در مورد برگشت سر کارش با او صحبت کردم ولي به جاي اينکه دوباره سر کار آهنگري برود مي‌گفت که ديگر با اين بدنش چنين کاري از او ساخته نيست و تصميم دارد سراغ کار ديگر برود.

من هم که ديدم او ديگر به درد ما نمي‌خورد ، برادرانم را صدا زدم و با کمک آنها او از خانه و دهکده بيرون انداختيم تا لا اقل خرج اضافي او را تحمل نکنيم.
با رفتن او ، بقيه هم وقتي فهميدن وضع ما خراب شده از ما فاصله گرفتن و امروز که شما اين بسته هاي غذا و پول را برايمان آورديد ما به شدت به آنها نياز داشتيم.
اي کاش همه انسانها مثل شما جوانمرد و اهل معرفت بودند!

شيوانا تبسمي کرد وگفت : حقيقتش من اين بسته ها را نفرستادم . يک فروشنده دوره گرد امروز صبح به مدرسه ما آمد و از من خواست تا اينها را به شما بدهم و ببينم حالتان خوب هست يا نه !!؟ همين!
شيوانا اين را گفت و از زن خداحافظي کرد تا برود.
در آخرين لحظات ناگهان برگشت و ادامه داد: راستي يادم رفت بگويم که دست راست و نصف صورت اين فروشنده دوره گردهم سوخته بود!!!

انديشه‏هاي خود را شكل دهيد

پيروز — Mon, 31 May 2010 09:00:00 GMT

ARDALAN

مردي در کنار جاده، دکه‌اي درست کرده بود و در آن ساندويچ مي‌فروخت.
چون گوشش سنگين بود، راديو نداشت، چشمش هم ضعيف بود، بنابراين روزنامه هم نمي‌خواند.
او تابلويي بالاي سر خود گذاشته بود و محاسن ساندويچ‌هاي خود را شرح داده بود.
خودش هم کنار دکه‌اش مي‌ايستاد و مردم را به خريدن ساندويچ تشويق مي‌کرد و مردم هم مي‌خريدند.

کارش بالا گرفت لذا او ابزار کارش را زيادتر کرد.
وقتي پسرش از مدرسه نزد او آمد .... به کمک او پرداخت.

سپس کم کم وضع عوض شد.
پسرش گفت: پدر جان، مگر به اخبار راديو گوش نداده‌اي؟ اگر وضع پولي کشور به همين منوال ادامه پيدا کند کار همه خراب خواهد شد و شايديک کسادي عمومي به وجود مي‌آيد.
بايد خودت را براي اين کسادي آماده کني.
پدر با خود فکر کرد هر چه باشد پسرش به مدرسه رفته به اخبار راديو گوش مي‌دهد و روزنامه هم مي‌خواند پس حتماً آنچه مي‌گويد صحيح است.
بنابراين کمتر از گذشته نان و گوشت سفارش داده و تابلوي خود را هم پايين آورد و ديگر در کنار دکه خود نمي‌ايستاد و مردم را به خريد ساندويچ دعوت نمي‌کرد.
فروش او ناگهان شديداً کاهشيافت.
او سپس رو به فرزند خود کرد و گفت: پسرجان حق با توست.
کسادي عمومي شروع شده است.

آنتوني رابينزيک حرف بسيار خوب در اين باره زده که جالبه بدونيد: انديشه‏هاي خود را شکل ببخشيد در غير اينصورت ديگران انديشه هاي شما را شکل مي‌دهند. خواسته‏هاي خود را عملي سازيد وگرنه ديگران براي شما برنامه‏ريزي مي‌کنند.

در واقع اون پدر داشت بهترين راه براي کاسبي رو انجام مي‌داد اما به خاطر افکار پسرش، تصميمش رو عوض کرد و افکار پسر اونقدر روي اون تأثير گذاشت که فراموش کرد که خودش داره باعث ورشکستگي مي‌شه و تلقين بحران مالي کشور، باعث شد که زندگي اون آدم عوض بشه.
خداوند به همه ما فکر، فهم و شعور بخشيده تا بتونيم فرق بين خوب و بد رو تشخيص بديم.
بهتره قبل از اينکه ديگران براي ما تصميماتي بگيرن که بعد ما رو پشيمون کنه، کمي فکر کنيم و راه درست رو انتخاب کنيم و با انتخابيک هدف درست از زندگي لذت ببريم. چون زندگي مال ماست.

آرزوهايي كه حرام شدند!

پيروز — Mon, 10 May 2010 09:00:00 GMT

ARDALAN

جادوگري که روي درخت انجير زندگي ميکند به لستر گفت: يه آرزو کن تا برآورده کنم.
لستر هم با زرنگي آرزو کرد دو تا آرزوي ديگر هم داشته باشد بعد با هر کدام از اين سه آرزو سه آرزوي ديگر آرزو کرد آرزوهايش با سه آرزوي قبلي شد نه آرزو. بعد با هر کدام از اين دوازده آرزو سه آرزوي ديگر خواست که تعداد آرزوهايش رسيد به 52 يا ...
به هر حال از هر آرزويش استفاده کرد براي خواستن يه آرزوي ديگر تا وقتي که تعداد آرزوهايش رسيد به ...
5 ميليارد و هفت ميليون و 18 هزار و 34 آرزو بعد آرزو هايش را پهن کرد روي زمين و شروع کرد به کف زدن و رقصيدن جست و خيز کردن و آواز خواندن و آرزو کردن براي داشتن آرزوهاي بيشتر بيشتر و بيشتر در حالي که ديگران ميخنديدند و گريه ميکردند عشق مي ورزيدند و محبت ميکردند لستر وسط آرزوهايش نشست آنها را روي هم ريخت تا شد مثل يک تپه طلا و نشست به شمردنشان تا ......
پير شد و بعد يک شب او را پيدا کردند در حالي که مرده بود و آرزوهايش دور و برش تلنبار شده بودند آرزوهايش را شمردند حتي يکي از آنها هم گم نشده بود همشان نو بودند و برق ميزدند.
بفرمائيد چند تا برداريد به ياد لستر هم باشيد که در دنياي سيب ها و بوسه ها و کفش ها همه آرزوهايش را با خواستن آرزوهاي بيشتر حرام کرد!!

ماجراي لنگه كفش

پيروز — Mon, 26 Apr 2010 10:46:00 GMT

ARDALAN

پيرمردي سوار بر قطار به مسافرت مي‌رفت.
به علت بي‌توجهي يک لنگه کفش وي از پنجره قطار بيرون افتاد.
مسافران ديگر براي پيرمرد تأسف خوردند.
ولي پيرمرد بي‌درنگ لنگه ديگر کفشش را هم بيرون انداخت.
همه تعجب کردند.
پيرمرد گفت که يک لنگه کفش نو برايم بي‌مصرف است ولي اگر کسي يک جفت کفش نو بيابد، چه قدر خوشحال خواهد شد.
آدم معقول همواره مي تواند از سختي‌ها، شادماني بيافريند و با آنچه از دست داده است فرصت سازي کند!